Veel begraafplaatsen zijn meer dan simpelweg dodenakkers,
terreinen waar doden ter aarde worden besteld, waar nabestaanden aan de groeve
afscheid nemen van hun dierbaren. Eeuwenoude begraafplaatsen als bijvoorbeeld
in Milaan
en Praag vertellen een geschiedenis, bevatten tientallen, ja zelfs
honderden monumenten en vaak ook grafkelders, waar overledenen een laatste
rustplaats vonden. De geschiedenis van de thans in gebruik zijnde algemene
begraafplaats in Venlo begon op 25 juni 1903. Zij is voor de doden een
laatste rustplaats, die sereniteit uitstraalt, die groots is aangelegd met zijn
imposante platanen en beuken langs de paden en die menig grafmonument getuigen van
de voornaamheid van de begravene tijdens diens leven.
Viele Friedhöfe sind mehr als nur ein „Totenacker“, wo
die Verstorbenen beigesetzt werden und die Angehörigen Abschied nehmen. Alte
Friedhöfe erzählen auch Geschichte, so wie Beispielsweise die in Mailand oder
Prag mit ihren imposanten Mausoleen. Die Geschichte von dem heute noch in
Gebrauch befindlichen Friedhof in Venlo beginnt am 25. Juni 1903. Auch auf
dieser Ruhstätte – deren Wege von mächtigen Platanen und Buchen gesäumt
werden – finden sich große Grabanlagen mit beeindruckenden Monumenten. Diese
zeugen von dem irdischen Reichtum der Familien.